Ontsnap jij aan de paradox van de hypersingle?

In België zijn er 2,1 miljoen singles. De meesten willen zonder twijfel een nieuwe liefdespartner vinden. Ze maken tijd en ruimte om een relatie te zoeken, al weten ze niet altijd hoe ze dat moeten doen. Daarnaast zou er een groep van ‘supersingles’ bestaan. Singles voor wie er ‘plaats noch nood is aan iemand anders aan hun zijde.’ Singles die ‘gewoon te goed [zijn] in alleen zijn.’, aldus een online artikel in De Standaard (11/11/2017). Ben jij ook zo’n ‘supersingle’? Dan heb ik een paar vragen voor jou. En een paradox waarvan ik me afvraag of je eraan kan ontsnappen…

Om te beginnen, vraag ik mij af wat het precies betekent om ‘goed te zijn in alleen zijn’? Houdt dit in dat je een gebrek aan romantische affectie goed kan verdragen? Betekent het dat je libido een duik heeft genomen of onbestaande is? Of dat je seksualiteit gemakkelijk kan loskoppelen van een diepgaande verbinding? Gaat het om een bewuste keuze of een organisch gegroeid gewenningsproces? Verwijst het naar een gedeeltelijke of een totale afwezigheid van het verlangen naar een vaste partner? Of is het een totale uitsluiting van elke kans op liefde, zoals Bella DePaulo, de academische guru van singles en zelf al haar hele leven lang single, dat doet? Wellicht geldt dat laatste niet voor jou, anders zou je dit niet lezen. Of twijfel je of je ooit nog liefde in je leven wil?

Toen ik dit weekend de feestelijke heropening van het huis van Herman Teirlinck in Beersel bijwoonde, kwam ik mogelijks een ‘supersingle’ tegen. Ze had uitstraling, zag er goed uit en leek een boeiend sociaal leven te hebben. Een vijftiger, schat ik. Ze vertrouwde me toe dat ze in zekere zin geen grote nood had aan een partner. Ze was al jaren alleen en het beviel haar wel. Bovendien had ze zoveel activiteiten te doen dat er amper tijd overbleef om iemand te leren kennen, om te investeren in een liefdesrelatie. Tegelijkertijd, zo gaf ze toe, ervoer ze diep vanbinnen een verlangen naar liefde. Dit was een heldere contradictie in terminis, die ik de paradox van de ‘hypersingle’ noem. De paradox is duidelijk, maar wellicht zal je je wel afvragen wat ik bedoel met ‘hypersingle’?

Zowel professioneel als privé ben ik goed vertrouwd met vrijgezellen. Ik praat dan ook met veel singles. Ik sluit niet uit dat bepaalde personen bewust beslissen om geen liefdesrelatie te hebben, omdat ze vinden dat ze op die manier het ‘maximum’ uit hun leven kunnen halen. Bella DePaulo is daarvan het levende bewijs. Je kan haar omschrijven als een ‘supersingle’. Misschien ken jij ook wel van die mensen. Deze keuze gun ik iedereen van harte, áls het echt een bewuste en vrije keuze is. Dat is maar de vraag.

In gesprekken met vrijgezellen stel ik vast dat een behoorlijk aantal van hen best wel een gelukkig leven leidt. Ze geven zelf zin aan hun leven. Tegelijkertijd leeft er bij bijna allemaal ergens in de gewelven van hun hart een roep om liefde, zo hoor ik. Dat verlangen naar een levensgezel kan groot of klein zijn. Hoe langer je zonder partner leeft, hoe meer je gewend geraakt aan je situatie. Hoe moeilijker het wordt om liefde in je leven toe te laten, laat staan moeite te doen om te zoeken.

Je lichaam, je hormonen, je libido, je kijk op relaties en liefde passen zich allemaal aan je leefsituatie als vrijgezel aan. Dat omschrijf ik dan als een ‘hypersingle’: als je (te) lang alleen bent geweest zodat je het er moeilijk mee hebt om liefde in je leven toe te laten. Dan kan je terechtkomen in een paradoxale situatie waarin je in een bepaalde mate nog verlangt naar liefde, maar zo gehecht bent geraakt aan je eigen ruimte, tijd en energie dat je weerstand voelt om te investeren in het zoekproces. Zonder die investering is het moeilijk om een geschikte partner te vinden als je geen twintiger meer bent. Voel jij dat ook zo aan?

Ik hoor veel hypersingles zeggen dat ze geen kostbare tijd willen verliezen aan mensen die niet aan hun (hoge) eisen voldoen. Als coach stel ik vast dat er diverse andere factoren een rol spelen wanneer singles geen geliefde vinden. Je kan een te vaag (lees: niet concreet toepasbaar) beeld van je droomprins(es) hebben. Er kan tegenstrijdigheid in je eisen zitten. Je maakt misschien niet het onderscheid tussen wat voor partner je wil versus nodig hebt. Een gebrek aan zelfvertrouwen op liefdesvlak kan je parten spelen. Net als een gebrek aan essentiële dating skills. Voor hoogopgeleide singles geldt vaak dat je ratio overontwikkeld is ten koste van de verbinding met je gevoelsleven. Tenslotte kan je bepaalde vaardigheden missen om een relatie te doen slagen. Zijn er bepaalde van deze elementen bij jou ook van toepassing?

Als je niet weet wat je precies zoekt en hoe je moet zoeken, hoe kan je dan een geschikte partner vinden? Hoe kan je dan de moed vinden om de comfortzone van je single zijn te verlaten? Hoe kan je dan de energie vinden om te willen investeren in je zoektocht?

Hierin ligt volgens mij de oplossing van de paradox van de hypersingle.

Ten eerste, dat je een helder beeld hebt van het soort partner dat geschikt is voor jou. Ten tweede, dat je weet hoe en waar je potentiële liefdeskandidaten kan vinden. Ten derde, dat je je veilig voelt en onvoorwaardelijke steun krijgt van iemand. Iemand die je dichter bij jezelf en je gevoel brengt maar je ook durft te challengen. Zonder een neutrale blik van buitenaf is het immers een huzarenstukje om de obstakels op het pad van liefde helemaal in je eentje te doorbreken. Waarom zou je ploeteren als er mensen en methoden zijn waar je gebruik van kan maken?

Als je essentiële kennis en vaardigheden op vlak van daten, liefde en relaties verwerft en je je 100% begeleid en geborgen voelt, dan kan je ontdekken dat de grootste obstakels voor liefde vooral in jezelf liggen en niet in een gebrek aan tijd of tijd die alleen doorgebracht is of tijd die voorbij is. Dit brengt me terug bij de vrouw die ik ontmoette in het huis van Teirlinck. Vroeger was ze druk bezig geweest met vanalles. Vanalles behalve met de liefde.

“En nu,” zei ze, “nu zijn de schoonste jaren voorbij.”

Ik denk dat de schoonste jaren pas beginnen op latere leeftijd, naarmate je ouder wordt. Naarmate je steeds meer levenswijsheid vergaart. Naarmate je emoties wat minder snel een loopje met je nemen. Ik geloof ook dat het nooit te laat is om je open te stellen voor liefde. En het is ook heel zinvol om je leven als hypersingle te waarderen. Wat een kracht heb jij als je je leven zin kan geven in je eentje! Als je vanuit die positie naar een partner gaat zoeken, dan heb je al een goede basis. Mensen met een zinvol eigen leven zijn bijzonder aantrekkelijke partners…

Spreekt het verhaal van de supersingle je aan? Wil je niet wachten tot je behoefte aan affectie is afgestorven? En wil je hulp om eindelijk de partner van je dromen aan te trekken? Alle blokkades die je in de weg zitten om het liefdesdromen van je leven te realiseren, leer je oplossen in het High Level programma. Bekijk het programma en meld je aan voor een gratis strategiesessie. Opgelet: ik geef slechts 3 sessies per maand weg. Doe het vandaag nog want het aantal gesprekken zijn beperkt. Klik HIER.

Leve de liefde,

Karianne Dewitte, relatiecoach

Gespecialiseerd in het helpen van slimme, succesvolle singles tussen 30 en 59 jaar

 

2017-09-16 werkboek 4 - 3

Geef een reactie