Waarom je beter 7 jaar alleen blijft na een relatiebreuk!

Ooit was je relatie geweldig. Je had een relatie waar iedereen jaloers op was. De vonken spatten eraf. Misschien had je bijna nooit ruzie en deed je allerlei leuke dingen samen. Jij en je partner leken voor elkaar bestemd. Je was er zeker van dat je de liefde van je leven had gevonden. Op een dag spatte deze droom als een zeepbel uiteen.

De grond onder je voeten weggevaagd. Tranen. Tranen. Tranen. Uitwendig of inwendig. Bloedend hart dat niemand ziet. Woede. Teleurstelling. Twijfel. Onzekerheid. Schuld. Schaamte. Een relatie die ten einde komt, kan intense gevoelens met zich meebrengen. Of je zelf een punt hebt gezet achter de relatie of dat je partner je verlaten heeft als een donderslag bij heldere hemel: het doet pijn als twee geliefden uiteen gaan.

Wellicht heb jij dat ook al eens meegemaakt.

Soms kom je weer terug bijeen na een paar weken of maanden. Soms is het een patroon. Aan. Uit. Aan. Uit. Een knipperlichtrelatie heet dat. Soms blijf je nog «friends with benefits». Een relatiebreuk is zelden zuiver afgelijnd. Meestal is er een periode dat je elkaar nog ziet of via sms en mail contact houdt. De meeste mensen krijgen hun ex niet zomaar uit hun hoofd. Daarnaast wil je nooit meer hetzelfde meemaken. Soms zweer de liefde helemaal af. Of misschien heb je uit angst om gekwetst te worden de liefde zelfs nooit in je leven toegelaten. Klinkt één van deze situaties je bekend in de oren?

Toen ik jaren geleden een korte opleiding filosofie volgde in Oxford, had ik een studiegenote van in de negentig. Zij stond voor de poort van de dood en blikte geregeld terug op haar lange leven. Als adolescente had ze een beurs gewonnen om te studeren aan de beroemde Royal Academy of Music in Londen. Daarna trad ze als getalenteerd pianiste overal op. Je zou verwachten dat zo iemand veel zelfvertrouwen had maar het tegendeel was waar. Ze vond zichzelf lelijk en haar ogen omschreef ze als «ugly, pale eyes». Ik begreep dit niet want haar ogen waren prachtig: betoverend helder turquoise. Stukjes oceaan waarin je zou willen duiken, zo mooi waren ze. Maar geen geliefde had ooit de kans gehad om haar dat te vertellen.

Ze zei me dat ze als jonge vrouw verscheidene aanbidders had gehad, maar dat ze destijds niet geloofde dat iemand haar écht graag kon zien. Ze had geen vertrouwen in mannen. «Het leven als koppel kan niet beter zijn dan een vrijgezellenbestaan,» meende ze. Ze wilde niet geloven in de liefde en ze wilde niet kwetsbaar zijn voor een ander. Ze had geen familie meer toen ik haar ontmoette. Geen echtgenoot, geen kinderen, geen kleinkinderen, geen zussen, geen broers. Niemand meer. Heb jij jezelf al eens ingebeeld dat je negentig bent en terugkijkt op je leven? Wat zou je dan graag zien? Door wie zou je graag omringd zijn?

Haar verhaal raakte me diep. Ik vind het zo verdrietig dat iemand geleefd heeft zonder veel liefde voor zichzelf en zonder de liefde van een ander te willen en kunnen ontvangen. En die vrouw had niet eens een relatiebreuk meegemaakt. Ze had gewoon haar leven geleefd met de gedachte dat de liefde pijn doet en had zich zelfs niet gewaagd aan een relatie. Puur uit angst. Uit angst om zich te binden en vervolgens bedrogen, verraden of verlaten te worden. En uit angst om de pijn van verlating niet te kunnen dragen en overwinnen.

Als je de liefde wel toelaat en je maakt vervolgens een relatiebreuk mee, dan herstel je niet zomaar. Om te beginnen, moet je afscheid nemen van een partner, van het verleden en van het heden.  Je dient herinneringen en verwachtingen los te laten. En vooral: je moet leren omgaan met opflakkeringen van je verlangen naar de persoon voor wie je ooit diepe gevoelens hebt gekoesterd. De zin van je leven is minstens ten dele zoek. Je moet je toekomstbeeld hertekenen zonder de persoon die ooit zo vertrouwd was voor je. Geldt dat voor jou?

Voor je hersenen is er geen onderscheid tussen het verwerken van een relatiebreuk en het afkicken van een drugsverslaving. Zo ernstig is de pijn die je kan ervaren bij liefdesverdriet. En niet alleen mentaal. Amerikaanse artsen hebben vastgesteld dat je hart letterlijk breuken kan oplopen door liefdesleed. Is het dan niet verleidelijk om te geloven dat je beter alleen bent dan in een relatie? Voelt het dan niet meer vertrouwd om rond te dwalen in pijn en angst dan deze obstakels te overwinnen en jezelf opnieuw te openen voor liefde? Want als je je liefdesverdriet en je angst voor nieuwe liefdespijn zou aanpakken, dan kost je dat veel tijd en energie. 

Als je zoals de vrouw met de prachtige blauwe ogen je hart wil beschermen, dan is het beste wat je kan doen… alleen blijven. Niet een paar maanden natuurlijk, want je hebt tijd nodig om te wennen aan je vrijgezellenleven. Je moet het gemis aan affectie, aandacht en appreciatie van een levenspartner leren onderdrukken. Als je lang genoeg single blijft, dan ga je gevoelloosheid als je nieuwe normaal beschouwen.

Op den duur verlang je niet meer naar knuffels, kussen, samenzijn. Je gaat single zijn als je uitverkoren levensstijl beschouwen. De zekerheid dat je niet bedrogen, verraden of teleurgesteld zal worden. Ook: het gemak dat je jezelf niet hoeft aan te passen aan een ander. Zo bepaal je zelf wanneer je thuiskomt, waar je gaat of hoe je je geld uitgeeft. Heb jij jezelf ook al eens verteld hoe geweldig dit is én dat dit opweegt tegen het leven als koppel? Als je dat wil bereiken, dan heb je tijd nodig. Veel tijd. 7 jaar zou wel voldoende moeten zijn.

Oxford was voor mij niet alleen een leuke intellectuele uitdaging maar ook en vooral een afleiding. Een manier om zelf te ontsnappen aan een pijnlijke relatiebreuk. Een gebroken hart. En een knipperlichtrelatie. Het werkte wel even. Zo’n idyllische stad waar de tijd stilstaat en de ratio zegeviert. Ondertussen heb ik begrepen dat je jezelf niet bevrijdt van het verleden door in je hoofd te kruipen. Het helpt wel als je helemaal anders gaat denken en handelen. Want pijn en angst overwin je niet door weg te lopen, maar wel door een diepgaande wijziging van je mindset en gedrag. Je kan leren om jezelf weer open te stellen voor anderen, maar niet zó open dat je hart opnieuw onstopbaar kan beginnen bloeden. Ik heb het geleerd en jij kan dat ook!

Voel je er na het lezen van dit artikel wat voor om samen met mij te bekijken waar jij op dit moment tegenaan loopt om je droomrelatie te vinden en of ik je eventueel kan helpen? Meld je HIER aan voor een strategiesessie. Zo’n sessie heeft een waarde van 197€ en per maand geef ik slechts 3 sessies gratis weg, dus het aantal gesprekken is beperkt. Dus vraag vandaag nog een strategiesessie aan! Opgelet: dit aanbod is niet voor iedereen weggelegd. Je komt enkel in aanmerking voor coaching als je slim, succesvol en single bent. Je bent 30+, 40+ of 50+ en je werkt vooral met je hoofd (bedrijfsleiders, acteurs, advocaten, academici, artsen, consultants, entrepreneurs, high level managers, architecten, politici etc). 

Hartelijke groet, Karianne Dewitte

Relatiecoach | CEO van Singles Academy

 

shutterstock_385131826

Geef een reactie